"Kobiety, które kochają za bardzo"
Robin Norwood
Dom Wydawniczy REBIS, 2006

 "Kobiety, które kochają za bardzo" to doskonały poradnik dla kobiet zaangażowanych w destrukcyjne uczucia do niedojrzałych emocjonalnie mężczyzn.
Robin Norwood analizuje przyczyny, które skłaniają kobiety do wchodzenia w takie toksyczne związki. Z tej książki czytelnik dowie się, dlaczego kobiety kochają za bardzo, dlaczego podporządkowują niewłaściwym mężczyznom całe swoje życie, jak rozpoznać chore związki, których korzenie tkwią zwykle
w dzieciństwie. Autorka także uczy, jak zwyciężyć w walce z uzależnieniem od rujnującego życie uczucia, ocalić własną osobowość, odzyskać godność i poczucie własnej wartości i stworzyć dojrzały i satysfakcjonujący związek. Robin Norwood to znana psychoterapeutka amerykańska specjalizująca się w terapii rodzin. Zajmuje się leczeniem szeroko rozumianych uzależnień. Przez wiele lat pracowała z żonami alkoholików.

" - jak skutecznie wyzwolić się z sideł toksycznej miłości?"
Howard M. Halpern
Wydawnicwo SENSUS, 2009

Nie potrafisz zakończyć związku, mimo że przysparza Ci on więcej cierpienia niż radości? Nieobce Ci są przepłakane noce i napady panicznego lęku przed utratą partnera? Masz już serdecznie dość karczemnych awantur, ale nie wyobrażasz sobie funkcjonowania bez tego człowieka? Czujesz, że Wasze oczekiwania wobec życia całkowicie się różnią, lecz wciąż tkwisz w relacji bez perspektyw?
Jesteś mężem cholerycznej żony? Albo kochanką modlącą się o to, by Twój wybranek wreszcie odszedł od rodziny? A może pełnisz rolę "wiecznej dziewczyny, nigdy narzeczonej"? W każdym z tych przypadków jesteś bez wątpienia więźniem swojej miłości.
Toksycznego związku nie ma jeszcze w wykazie chorób, opracowanym przez Ministerstwo Zdrowia. Nie zmienia to jednak faktu, że ma on na Ciebie druzgocący wpływ. Tak jak alkoholizm czy narkomania niszczy Twoje poczucie własnej godności, depcze wiarę w siebie i sączy truciznę do całego organizmu. Zabija Cię zupełnie na serio. I tak jak w przypadku innych uzależnień, w Twojej sytuacji także niezbędna jest terapia wychodzenia z nałogu oraz zrzucania kajdan tej chorej relacji. Przerwij zaklęty krąg cierpienia!

• Zdiagnozuj u siebie niezdrowe uzależnienie od partnera.
• Nie pozwól się więcej ranić… nawet sobie samemu.
• Skończ z relacjami przypominającymi emocjonalną pustynię.
• Zidentyfikuj i ulecz własne zachowania kompulsywne.
• Przetrwaj trudny okres po zerwaniu.
• Wejdź w związek pełen miłości, czułości, erotyzmu, intelektualnej stymulacji, szczerości, szacunku i wsparcia.

W tej książce znajdziesz rady przydatne w uzdrawianiu wszelkich relacji osobistych.

"Koniec współuzależnienia"
Melody Beattie
Media Rodzina, 2003

Podtytuł tej książki - "Jak przestać kontrolować życie innych i zacząć troszczyć się o siebie", znakomicie oddaje istotę współuzależenienia. Problemu bardzo częstego u kobiet, które mylą miłość z poświęceniem swojego życia partnerowi.

Oto fragment książki: "Większość zdrowych ludzi zaleca pogodzenie się z rzeczywistością. Ludzie w ogóle, nie tylko współuzależnieni, muszą codziennie rozwiązywać dylemat: pogodzić się z aktualną sytuacją, czy nie zaakceptować jej. Współuzaleznieni nigdy nie wiedzą, czego mogą się spodziewać, szczególnie jeśli żyją w związku z alkoholikiem, narkomanem, kryminalistą, nałogowym hazardzistą lub jakąkolwiek inną osobą z poważnym problemem czy zaburzeniami kompulsywnymi (dotyczy to także seksoholików, pracoholików, mających fazy maniakalno-depresyjne, osób całkowicie zablokowanych na swoje uczucia, czyli - ogólnie - osób niedojrzałych emocjonalnie, które nie potrafią sobie same poradzić z własnymi problemami - przyp. E.H.)

Niektórzy tracą szacunek i zaufanie do osób, które kochają. Czasami przestają je nawet kochać. Najbardziej chyba bolesną stratą, której doświadcza wielu współuzależnionych, jest utrata marzeń - idealistycznych niekiedy, ale pełnych nadziei, oczekiwań i planów na przyszłość, które snuje większość ludzi. Z tym najtrudniej jest się im pogodzić. Nasze nadzieje runęły w gruzy. Niektórzy z nas stoją być może w obliczu krachu czegoś tak dla nich ważnego jak małżeństwo czy - nie usankcjonowany wprawdzie prawem ani religią - ale równie bliski i intymny związek z inną osobą. (...) Straty i szkody, które wielu współuzależnionych ponosi codziennie i z którymi musi się godzić, są wielkie. Co jakiś czas tracimy równowagę, starając się zaakceptować zmiany i pogodzić się z wciąż pojawiającymi się problemami. Nie wiemy, co nas czeka, a jeśli wiemy, to nie możemy przewidzieć, kiedy to się stanie. Jeśli chcemy, by nasze życie kiedykolwiek się zmieniło, to musimy pogodzić się z rzeczywistością. Jeśli chcemy kiedyś zastąpić utracone marzenia nowymi, jeśli chcemy znów czuć spokój, jeśli chcemy być zdrowi, to musimy pogodzić się z rzeczywistością."

"Toksyczni rodzice"
Susan Forward
Jacek Santorski & Co
Agencja Wydawnicza, 2006

Prawie wszyscy dorośli, dzieci toksycznych rodziców, bez względu na to, czy byli bici jako malcy, czy pozostawiani sami sobie, seksualnie znieważani czy traktowani jak głupcy, przesadnie chronieni czy też przeciążeni poczuciem winy, cierpią na zaskakująco podobne symptomy: zachwianie poczucia własnej wartości prowadzące do autodestrukcyjnych zachowań. W pewien sposób wszyscy oni czują się bezwartościowi, niekochani i nieadekwatni. Uczucia te wynikają w znacznej mierze z faktu, że dzieci toksycznych rodziców, czasami świadomie, czasami nieświadomie, same siebie winią za rodzicielskie zniewagi.(...) Kiedy te dzieci stają się ludźmi dorosłymi, nadal dźwigają ciężary winy i nieadekwatności, co powoduje, że jest im wyjątkowo trudno zbudować pozytywny obraz samego siebie. W rezultacie brak pewności siebie i poczucia własnej wartości może odbić się na każdym aspekcie ich życia.